شخ و تل گرنمایه آمد ز ژاله

چو برکین حضمان جاهش رکائب

چو جان بداندیش او در معارک

تن بینوایان نوان در مصاطب

چو از دست خدامش دامان کاسب

چو خون دل از دیده بد سگالش

همی آب باران روان از مثاعب