هم زاکسیرت به رخ اشکی مرا چون سیم ناب

گر دهانت نیست سیمرغ از چه باشد بی نشان

گر وصالت نیست اکسیر از چه باشد دیریاب

هم ز سیمرغت بدل باری مرا چون کوه قاف

ترک می کن ترک من ترسم که خشم آرد امیر

گر ببیند چشمت از می چون دل دشمن خراب

اعتماد دولت و دین کافتد اندر روزکین