گو بگو بیتی که تا پیدا شود قشر از لباب

هم تو خود دانی که گر شمشیر رانندم به فرق

در خلوص صدق من نبود مجال ارتیاب

شعر من شعرا و نثرم نثره هرکاو منکر است

با چنان نثری مرا نبود نثاری از مهان

با چنین شعری مرا نبود شعیری در جواب

گر سخن گویدکسی کاو معجز است و سر و وحی