مردواب و آدمی را بس به باطن فرقهاست

هم بجز چگال شیران را بباید توش و تاب

پشه را خرطوم و از پیل دمان در احتراز

گربه را چنگال و از شیر ژیان در اجتناب

گر به ظاهر همچو آدم جسم و جان دارد دواب

چون تویی بایدکه داند شعر نیک از شعر بد

خضر باید تا شناسد جلوه آب از سراب