شاعری ننگست کش نتوان شنود از هیچ باب

تاب دلتنگی نیارد در قفس یک مرغ و بس

بیست تن در یک قفس برگو چسان آرند تاب

خدمتی جز شعر فرما مر مراکاین روزگار

وز طریق لفظ و معنی بیش از این یک فرق نیست

شاعران را با یهودان ازکمال انتساب

آن کشد خواری که از مردم ستاند جایزه