چهر او مهریست کاو را نور ایمانست ناب

مومن صدیق از قهرش بنالد از عمل

کافر زندیق با مهرش ننالد از عتاب

بخت او تختیست کاو را عرش یزدانست فرش

گر جنینی را نباشد داغ مهرش بر جبین

از مشیمه مام پوید واژگون زی پشت باب

طاعت میکال بی مهرش نیفتد سودمند