به بزم هردو ز شرم محبتیم خموش

جدا ز طره آشفته تو چار اسباب

ز وصل باد به دستم ز هجر خاک به سر

ز ناله سینه بر آتش زگریه دیده پر آب

کجاست باده که بردارد از میانه حجاب

به مستی ار عرق افشانی از جبین چه عجب

خمار دردسری هست و به شود زگلاب