چو آن به چنگل خشم تو، ویله در لاهور

پرنگ هندیت آن اژدهای افعی ناب

یکی بدرد ناف سمک به گاه طعان

یکی ببرد فرق فلک به وقت ضراب

چو این به پنجه قهر تو، مویه در پنجاب

عجب نباشد اگر صید شاهبازکند

به پشت گرمی شاهین همت تو ذباب