زمین را سراسر بپی بسپرم

بدین مرز بی یار یار توام

بهر نیک و بد غمگسار توام

وگر هیچ رنج آیدت بگذرم

گر ایدون که باشی تو همداستان

از ایدر شوم تا به هندوستان

بدو گفت خاقان که ای سرفراز