که بود چون شه شطرنج خالی از اسباب

چو سوی نظم مجرد نظرکنی بینی

که نظم من زر پاکست و نظم او قلاب

به ویژه آنکه گر او مدح اخستان کردی

من از ثنای شهی دم زنم که هست او را

هزار بنده چو شاه اخستان کهین بواب

ور او مسلسل از قهر اخستان بودی