که اوج عرش برینم شود حضیض جناب

ور او مسلسل از قهر اخستان بودی

به حبس وکنده وزنجیر و بند وقید وعذاب

من از عنایت خاورخدای تن ندهم

زبان زگفته بیجا ببند قاآنی

که خود ستایی دور است از طریق ثواب

الا به دور جهان تا مدام طعنه رسد