نثر · شماره 2
منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربتست و به شکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می رود ممد حیاتست و چون بر می آید مفرح ذات پس در هر نفسی دو نعمت موجودست و بر هر نعمت شکری واجب
شاعرسعدیاثردیباچه
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 1
بسم الله الرحمن الرحیم
# - 2
منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربتست و به شکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می رود ممد حیاتست و چون بر می آید مفرح ذات پس در هر نفسی دو نعمت موجودست و بر هر نعمت شکری واجب
انتخابشده - 3
از دست و زبان که برآید
# - 4
کز عهده شکرش به در آید
# - 5
اعملوا آل داود شکرا و قلیل من عبادی الشکور
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 2 از «دیباچه» است.