مصرع دوم · شماره 166
خویشتن را بگردن اندازد
شاعرسعدیاثردیباچه
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 163
دواب از تو به گر نگویی صواب
# - 164
فکیف در نظر اعیان حضرت خداوندی عز نصره که مجمع اهل دلست و مرکز علمای متبحر اگر در سیاقت سخن دلیری کنم شوخی کرده باشم و بضاعت مزجاه به حضرت عزیز آورده و شبه در جوهریان جوی نیرزد و چراغ پیش آفتاب پرتوی ندارد و مناره بلند بر دامن کوه الوند پست نماید
# - 165
هر که گردن به دعوی افرازد
# - 166
خویشتن را بگردن اندازد
انتخابشده - 167
سعدی افتاده ایست آزاده
# - 168
کس نیاید به جنگ افتاده
# - 169
اول اندیشه وآنگهی گفتار
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 166 از «دیباچه» است.