کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 7

گر چه بسی گذشت که نوشین روان نماند

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۲ - یکی از ملوک خراسان محمود سبکتکین را به خواب چنان دید که جمله وجود او ریخته بود و خاک شده مگر چشمان او که همچنان در چشم خانه همی گردید نظر می کرد سایر حکما از تاویل این فرو ماندند مگر درویشی که به جای آورد و گفت هنوز نگران است که ملکش با دگرانست....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

4
وان پیر لاشه را که سپردند زیر گل
#
5
خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماند
#
6
زنده است نام فرخ نوشین روان به خیر
#
7
گر چه بسی گذشت که نوشین روان نماند
انتخاب‌شده
8
خیری کن ای فلان و غنیمت شمار عمر
#
9
زان پیشتر که بانگ بر آید فلان نماند
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «حکایت شماره ۲ - یکی از ملوک خراسان محمود سبکتکین را به خواب چنان دید که جمله وجود او ریخته بود و خاک شده مگر چشمان او که همچنان در چشم خانه همی گردید نظر می کرد سایر حکما از تاویل این فرو ماندند مگر درویشی که به جای آورد و گفت هنوز نگران است که ملکش با دگرانست....» است.