کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 11

عیب و هنرش نهفته باشد

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب روی باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می کرد پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر کوتاه خردمند به که نادان بلند نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر...

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

8
همچنان از طویله خر به
#
9
پدر بخندید و ارکان دولت پسندیدند وبرادران به جان برنجیدند.
#
10
تا مرد سخن نگفته باشد
#
11
عیب و هنرش نهفته باشد
انتخاب‌شده
12
هر پیسه گمان مبر نهالی
#
13
باشد که پلنگ خفته باشد
#
14
شنیدم که ملک را در آن قرب دشمنی صعب روی نمود چون لشکر از هر دو طرف روی در هم آوردند اول کسی که به میدان در آمد این پسر بود گفت
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 11 از «حکایت شماره ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب روی باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می کرد پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر کوتاه خردمند به که نادان بلند نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر...» است.