کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

کانکه جنگ آرد به خون خویش بازی می کند

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب روی باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می کرد پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر کوتاه خردمند به که نادان بلند نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر...

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
شنیدم که ملک را در آن قرب دشمنی صعب روی نمود چون لشکر از هر دو طرف روی در هم آوردند اول کسی که به میدان در آمد این پسر بود گفت
#
15
آن نه من باشم که روز جنگ بینی پشت من
#
16
آن منم گرد در میان خاک و خون بینی سری
#
17
کانکه جنگ آرد به خون خویش بازی می کند
انتخاب‌شده
18
روز میدان و آن که بگریزد به خون لشکری
#
19
این بگفت و بر سپاه دشمن زد و تنی چند مردان کاری بینداخت چون پیش پدر آمد زمین خدمت ببوسید و گفت
#
20
ای که شخص منت حقیر نمود
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «حکایت شماره ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب روی باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می کرد پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر کوتاه خردمند به که نادان بلند نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر...» است.