مصرع نخست · شماره 2
درختی که اکنون گرفتست پای
شاعرسعدیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 1
طایفه دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته و رعیت بلدان از مکاید ایشان مرعوب و لشکر سلطان مغلوب به حکم آنکه ملاذی منیع از قله کوهی گرفته بودند و ملجا و ماوای خود ساخته مدبران ممالک آن طرف در دفع مضرت ایشان مشاورت همی کردند که اگر این طایفه هم برین نسق روزگاری مداومت نمایند مقاومت ممتنع گردد.
# - 2
درختی که اکنون گرفتست پای
انتخابشده - 3
به نیروی شخصی برآید ز جای
# - 4
و گر همچنان روزگاری هلی
# - 5
به گردونش از بیخ بر نگسلی
#