کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 6

کوس رحلت بکوفت دست اجل

چهرهٔ سعدیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 3

    که آنچه در دلم است از درم فراز آید

    #
  2. 4

    امید بسته بر آمد ولی چه فایده زانک

    #
  3. 5

    امید نیست که عمر گذشته باز آید

    #
  4. 6

    کوس رحلت بکوفت دست اجل

    انتخاب‌شده
  5. 7

    ای دو چشمم وداع سر بکنید

    #
  6. 8

    ای کف دست و ساعد و بازو

    #
  7. 9

    همه تودیع یکدگر بکنید

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «حکایت شماره ۹ - یکی از ملوک عرب رنجور بود در حالت پیری و امید زندگانی قطع کرده که سواری از در درآمد و بشارت داد که فلان قلعه را به دولت خداوند گشادیم و دشمنان اسیر آمدند و سپاه و رعیت آن طرف بجملگی مطیع فرمان گشتند ملک نفسی سرد بر آورد و گفت این مژده مرا نیست دشمنانم راست یعنی وارثان مملکت....» است.