ناخوش تر از آوازه مرگ پدر آوازش

محتسب گر می خورد معذور دارد مست را

تا شبی به مجمع قومی برسیدم که در میان مطربی دیدم

گویی رگ جان می گسلد زخمه ناسازش

گاهی انگشت حریفان از و در گوش و گهی بر لب که خاموش

نهاج الی صوت الاغانی لطیبها

و انت مغن ان سکت نطیب