کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 8

بذکرش هر چه بینی در خروش است

چهرهٔ سعدیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 5

    گر ذوق نیست ترا کژ طبع جانوری

    #
  2. 6

    و عند هبوب الناشرات علی الحمی

    #
  3. 7

    تمیل غصون البان لا الحجر الصلد

    #
  4. 8

    بذکرش هر چه بینی در خروش است

    انتخاب‌شده
  5. 9

    دلی داند درین معنی که گوش است

    #
  6. 10

    نه بلبل بر گلش تسبیح خوانیست

    #
  7. 11

    که هر خاری به تسبیحش زبانیست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 8 از «حکایت شماره ۲۷ - وقتی در سفر حجاز طایفه ای جوانان صاحب دل هم دم من بودند و هم قدم وقت ها زمزمه ای بکردندی و بیتی محققانه بگفتندی و عابدی در سبیل منکر حال درویشان بود و بی خبر از درد ایشان تا برسیدیم به خیل بنی هلال کودکی سیاه از حی عرب بدر آمد و آوازی بر آورد که مرغ از هوا در آورد اشتر عابد را دیدم که به رقص اندر آمد و عابد را بینداخت و برفت. گفتم ای شیخ در حیوانی اثر کرد ترا همچنان تفاوت نمی کند...» است.