بدو گفت بهرام پیشی تو کن

که اکنون ز مردی چه داری بیاد

تو تازی بدین جنگ بر پیشدست

وگر شیر دل ترک خاقان پرست

کجا پی تو افگنده ای این سخن

مقاتوره کرد از جهاندار یاد

دو زاغ کمان را به زه برنهاد