کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 32

گر به غریبی رود از شهر خویش

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۲۷ - مشت زنی را حکایت کنند که از دهر مخالف به فغان آمده و حلق فراخ از دست تنگ به جان رسیده شکایت پیش پدر برده و اجازت خواست که عزم سفر دارم مگر به قوت بازو دامن کامی فرا چنگ آرم....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

29
به از روی زیباست آواز خوش
#
30
که آن حظ نفس است و این قوت روح
#
31
یا کمینه پیشه وری که به سعی بازو کفافی حاصل کند تا آبروی از بهر نان ریخته نگردد چنان که خردمندان گفته اند
#
32
گر به غریبی رود از شهر خویش
انتخاب‌شده
33
سختی و محنت نبرد پنبه دوز
#
34
ور به خرابی فتد از مملکت
#
35
گرسنه خفتد ملک نیم روز
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «حکایت شماره ۲۷ - مشت زنی را حکایت کنند که از دهر مخالف به فغان آمده و حلق فراخ از دست تنگ به جان رسیده شکایت پیش پدر برده و اجازت خواست که عزم سفر دارم مگر به قوت بازو دامن کامی فرا چنگ آرم....» است.