کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 5

که بیا نعل بر ستورم بند

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۳ - جوانی خردمند از فنون فضایل حظی وافر داشت و طبعی نافر چندان که در محافل دانشمندان نشستی زبان سخن ببستی باری پدرش گفت ای پسر تو نیز آنچه دانی بگوی گفت ترسم که بپرسند از آنچه ندانم و شرمساری برم....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

2
نشنیدی که صوفیی می کوفت
#
3
زیر نعلین خویش میخی چند؟
#
4
آستینش گرفت سرهنگی
#
5
که بیا نعل بر ستورم بند
انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 5 از «حکایت شماره ۳ - جوانی خردمند از فنون فضایل حظی وافر داشت و طبعی نافر چندان که در محافل دانشمندان نشستی زبان سخن ببستی باری پدرش گفت ای پسر تو نیز آنچه دانی بگوی گفت ترسم که بپرسند از آنچه ندانم و شرمساری برم....» است.