برو هر چه می بایدت پیش گیر

در عنفوان جوانی چنان که افتد و دانی با شاهدی(طالبی) سری و سری داشتم به حکم آنکه حلقی داشت طیب الادا و خلقی کالبدر اذا بدا.

اتفاقا به خلاف طبع از وی حرکتی بدیدم که نپسندیدم دامن ازو در کشیدم و مهره برچیدم و گفتم:

سر ما نداری سر خویش گیر

شنیدمش که همی رفت و می گفت

شب پره گر وصل آفتاب نخواهد