کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 5

مردم آمیز و مهر جوی بود

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۱۱ - یکی را پرسیدند از مستعربان بغداد ما تقول فی المرد گفت لا خیر فیهم مادام احد هم لطیفا یتخاشن فاذا خشن یتلاطف یعنی چندان که خوب و لطیف و نازک اندام است درشتی کند و سختی چون سخت و درشت چنان که به کاری نیاید تلطف کند و درشتی نماند....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

2
امرد آنگه که خوب و شیرین است
#
3
تلخ گفتار و تند خوی بود
#
4
چون به ریش آمد و به لعنت شد
#
5
مردم آمیز و مهر جوی بود
انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 5 از «حکایت شماره ۱۱ - یکی را پرسیدند از مستعربان بغداد ما تقول فی المرد گفت لا خیر فیهم مادام احد هم لطیفا یتخاشن فاذا خشن یتلاطف یعنی چندان که خوب و لطیف و نازک اندام است درشتی کند و سختی چون سخت و درشت چنان که به کاری نیاید تلطف کند و درشتی نماند....» است.