خیال بست به پیرانه سر که گیرد جفت

به دوستان گله آغاز کرد و حجت ساختم که خان و مان من این شوخ دیده پاک برفت

شنیده ام که درین روزها کهن پیری

بخواست دخترکی خبروی گوهر نام

چو درج گوهرش از چشم مردمان بنهفت

چنان که رسم عروسی بود تماشا بود