کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 7

به تن زرد و گوش و دهانش سیاه

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 4

    دد و دام بودی فزون از گمان

    #
  2. 5

    ددی بود مهتر ز اسپی بتن

    #
  3. 6

    فروهشته چون مشک گیسو رسن

    #
  4. 7

    به تن زرد و گوش و دهانش سیاه

    انتخاب‌شده
  5. 8

    ندیدی کس او را مگر گرمگاه

    #
  6. 9

    دو چنگش به کردار چنگ هژبر

    #
  7. 10

    خروشش همی برگذشتی ز ابر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۴۱ - چو چندی برآمد برین روزگار...» است.