کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 58

بخور ببخش که دنیا و آخرت بردی

شاعرسعدی

اثرحکایت شماره ۱۹ - بزرگی را پرسیدم در معنی این حدیث که اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک گفت به حکم آن که هران دشمنی را که با وی احسان کنی دوست گردد مگر نفس را که چندان که مدارا بیش کنی مخالفت زیادت کند....

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

55
مکن ز گردش گیتی شکایت، ای درویش
#
56
که تیره بختی اگر هم برین نسق مردی
#
57
توانگرا چو دل و دست کامرانت هست
#
58
بخور ببخش که دنیا و آخرت بردی
انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 58 از «حکایت شماره ۱۹ - بزرگی را پرسیدم در معنی این حدیث که اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک گفت به حکم آن که هران دشمنی را که با وی احسان کنی دوست گردد مگر نفس را که چندان که مدارا بیش کنی مخالفت زیادت کند....» است.