ابر آمد از بیابان چون طیلسان رهبان

نخل و خدنگ و زیتون چون قبه های خضرا

دشت است یا ستبرق باغ است یا خورنق

یک با دگر مطابق چون شعر سعد و اسما

برق از میانش تابان چون بسدین چلیپا

آهو همی گرازد ، گردن همی فرازد

گه سوی کوه تازد گه سوی راغ و صحرا