ای سبزه خجسته از دست برف جسته

زر اندر و مدور چون ماه بر ثریا

عالم بهشت گشته عنبر سرشت گشته

کاشانه زشت گشته صحرا چو روی حورا

آراسته نشسته چون صورت مهنا

دانم که پرنگاری سیراب و آبداری

چون نقش نو بهاری آزاده طبع و برنا