بر ما چنان شد از غم چون گور تنگ و تنها

هم نگذرم سوی تو هم ننگرم سوی تو

دل ناورم سوی تو اینک چک تبرا

کاین مشکبوی عالم وین نوبهار خرم

بیزارم از پیاله وز ارغوان و لاله

ما و خروش و ناله کنجی گرفته ماوا

دست از جهان بشویم عز و شرف نجویم