چو کودکان بدآموز را نهیب دوال

سرم به گونه شیر است و دل به گونه قیر

رخم به گونه نیل است و تن به گونه نال

نهیب مرگ بلرزاندم همی شب و روز

گذاشتیم و گذشتیم و بودنی همه بود

شدیم و شد سخن ما فسانه اطفال

ایا کسایی ، پنجاه بر تو پنجه گذاشت