و گر یتیم بدزدد بزنش و تاوان کن

بجوش گردن و بالان و زیره باکن از وی

نمک بسای و گذر بر تبنگوی نان کن

به گربه ده و به عکه سپرز وخیم همه

وزین همه که بگفتم نصیب روز بزرگ

غدود و زهره و سرگین و خون بوگان کن

زه ای کسایی ، احسنت ، گوی و چونین گوی