به رخ و زلف ، توبه ای و گناه

روی و موی تو نامه خوبی است

چه بود نامه ، جز سپید و سیاه

به لب و چشم ، راحتی و بلا

دست ظالم ، ز سیم کوته به

ای به رخ سیم ، زلف کن کوتاه !