نگردد هرگز آن فانی ، کش از طاعت زنی فانه

اجل چون دام کرده گیر پوشیده به خاک اندر

صیاد از دور ، نک دانه برهنه کرده لوسانه

طبایع گر ستون تن ستون را هم بپوسد بن

نباشد میل فرزانه به فرزند و زن هرگز

ببرد نسل این هر دو نبرد نسل فرزانه