آیینه یاسم چه کم از عالم آبست

غافل ز شکست دل عاشق نتوان بود

معموری امکان به همین خانه خرابست

گیرم نشدم قابل پیمانه رحمت

پرواز نیاید ز پر افشانی مژگان

ای هیچ به کاری که نداری چه شتابست

ما هیچکسان ، بیهود مغرورکمالیم