بی کشمکشی نیست چه دنیا و چه عقبا

پرواز بلندی به تحیر پر ما بست

از وهم تعلق چه خیال است رهایی

در پای من این گرد زمینگیر حنا بست

آه از دل آزاد که خود را به چها بست

بر خویش مچین گر سرمویی ست رعونت

این داعیه چون آبله سرها ته پا بست