نتوان به تصنع پر تصویر هما بست

کم نیست دو روزی که به خود ساخته باشی

دل قابل آن نیست که باید همه جا بست

فقرم به بساطی که کند منع فضولی

دل بر که برد شکوه ز بیداد ضعیفی

بر چینی ما سایه مو راه صدا بست

بیدل نتوان برد نم از خط جبینم