بیدل درپن بیابان خلقی به عجز فرسود

همچون چنار یارب روید ز دست ما دست

حیف است سعی همت خفت کش گل و مل

بایدکشید از این باغ ، یا دامن تو، یا، دست

چون نقش پا قستیم ما هم به پرپا دست