نگه چو آینه ام در شکنج فولادست

جنون بی ثمری چاک سینه می خواهد

ز نخلهای دگر باب شانه شمشادست

ز بسکه حیرتم از شش جهت غلو دارد

به عالمی که تظلم وسیله ضعفاست

اگر به ناله نیرزیم سخت بیدادست

به قدر جانکنی از عمر بهره ای داربم