فروغ شمع تو بیرون محفل افتادست

چو سروگرچه نداربم طواف آزادی

رسیده ایم به پایی که در گل افتادست

تو درکناری و ما بیخبر، علاجی نیست

به غیر نفی چه اثبات می توان کردن

طلسم هستی ما سخت باطل افتادست

زسنگ جوش شرر بین و ناله خرمن کن