صبا درین چمن از غنچه ها نقاب مدر

به خاک ، سایه نقش قدم کم افتادست

سراغ وحشت فرصت ز اشک ماگیرید

سحر ز باغ گذشته ست شبنم افتادست

سر همه به گریبان ماتم افتادست

کباب آتش بی دردی ام مکن یارب

به حق دیده بیدل که بی نم افتادست