به غیر سوختن از عشق نیست جان بردن

که در طلسم گریبان چه دامن افتادست

چرا جنون نکند فطرت از تصور من

که عمرهاست نگاه تو بر من افتادست

بت آتشی به قفای برهمن افتادست

صدای کوه به این نغمه گوش می مالد

که سنگ و خشت همه در فلاخن افتادست