تلاش نقش نگین می رسد به قبر آخر

که راه نشو و نماها به گلخن افتادست

در احتیاج نم جبهه می دهد آواز

که آب شو، گرت آتش به خرمن افتادست

به دوش دل ز جهان بارکندن افتادست

شرر نی ام که کنم کار خود به خنده تمام

چو شمع تا به سحر سر به گردن افتادست