خاک گردم کز غبار سرنوشت آیم برون

برنمی دارد به غیر از زخم دندان پشت دست

چشم دنیادار، هرجا می گشاید دام حرص

می نهد بر خاک کشکول گدایان پشت دست

چون نگین نتوان زدن بر نام آسان پشت دست

دخل درکار جهان کم کن که مانند هلال

می شود از ناخنت آخر نمایان پشت دست