غنچه را بستن لب بهبودست

بر دل کس نخوری از دم سرد

وعظ بی جا همه جا مردودست

زخم دل ضبط نفس می خواهد

تشنه مردند، شهدان وفا

آب شمشیر تو خون آلودست

بیدل از هستی موهوم مپرس