مگر سبو شکندگردن عسس به دو دست

اجابتی ندمید از دعای کس به دو دست

ز عجز ساخته ام با هوای عالم پوچ

من و دلی که چو دندان گرفته خس به دو دست

ز رمز حیرت آیینه ، حسن غافل نیست