تو هم بپوش دمی چند پیش وپس به دو دست

به گوش دل نتوان زد نوای ساز رحیل

چو ناقه گر همه بربندی اش جرس به دو دست

هوس نمی برد از خلق ننگ عریانی

به دستگاه جهان غرورپا زده گیر

مچسب هرزه بر این دامن هوس به دو دست

مآل کوشش امکان ندامت است اینجا