اینجا چو شمع گر قدمی هست بر سرست

واماندگی ، فسرده یاسم نمی کند

تسلیم سایه پرتو خورشید را پرست

بالا دوی ست آبله پا در این بساط

فردا به خلد هم اگر این ما و من بجاست

ما را همین جبین عرقناک کوثرست

یک روی گرم در همه عالم پدید نیست