پشت تمکین به اعتبار قوی ست

جاده پنهان چو رشته در گهرست

بر اثرهای عجز می تازم

همچو رنگم شکست بال و پرست

کوه را لعل مهره ی کمرست

در طبلگاه دل چو موج و حباب

منزل و جاده هر دو در سفرست